| kornkamorn's profile@*/\/\*/\/\*o*o*PhotosBlogLists | Help |
|
|
@*/\/\*/\/\*o*o*i'm w*@*i*t*i*l\l*G* F o l2 /\/\ Y P*R*I*l\l*C*E* May 28 bye freshy ของจิงแระเพิ่งรุว่าตัวเองหมดความเปน freshy จิงๆ
ก้อเมื่อวันวันสัมพาดน้องเนี่ยหละคร่า
น้องๆเข้ามาเยอะพอสมควร
แต่ก้อยังน้อยก่ารุ่นเรา
พอจบวันสัมพาด
ตอนจบแอบเคร่งเครียดกานเลกน้อย
ต่อมาก้อวนรับน้องคณะ
อยู่ฐานของพี่รัฐศาสตร์
เต้นๆ ร้องๆ
หนุกเดเหมือนกาน
ตอนบ่ายก้อดูประกวดเฟรชชี่
พอเสดมีประชุมใหญ่ประมานว่าพวกพี่ๆ
หลายเชคมากมาย
ก้อเข้าไปนั่งฟังๆเคร่งเครียดกานใหญ่
มีแต่รัดสาดเนี่ยแหละ
ที่ไม่เครียดอารัยกะเค้านั่งคุยๆ
กลัวพี่เเกเค้าจะตบกานมากมายอ่า
อีกวันก้อวันรับน้องรัดสาด
อานเน้ของเค้าดีจิงขอบอกๆ
ก้อมันส์กานตั้งแต่เช้ายันเยนอ่าคร่า
แต่ตอนโดนลุกนั่งนี่
แอบไม่หนุกนะคร่า ปวดขามากมาย
ตอนพระอาทิดใกล้ตกดิน(เว่อไปป่าวตู)
ก้อมีการบายศรีกาน
พอจบบายศรี
ก้อได้รับรุเรื่องราว
เฮ้ออออออออออออออออออ
เพชร : อยู่กะสิ่งที่ตัวเองชอบ ที่ตัวเองรักอ่าดีแร้น
ยังงัยเราก้อเปน 7 แว๊นเสมอ สถานะคงที่ ไม่ลด ไม่เพิ่ม
แอมมี่ : เทอผู้เสียสละเพื่อส่วนรวม สู้ๆนะ ยังงัยก้อดูแล
ตัวเองดั้วน้า กินข้าวมั่ง เด๋วผอมเกิ๊นหน้าเกิ๊นตา
ขอโทดน้าที่พวกแว๊นไม่ได้ตามไป
เค้ก : ผู้ซึ่งสนุกสนานกะงานสัน จงทำต่อไป อ่ออ
แระก้อการถ่ายแบบโดยฝีมือแฟนเค้า รุกันๆๆ
ไหม: อย่าคิกมากน้า ยังงัยก้อยังมีเพื่อนๆอีก 6 คน
คอยอยู่ข้างๆและให้กำลังใจนะ
แป้ง : ด้าและดิ้วผู้ซึ่งชิลๆๆเนอะ เจอกันวันไปประตูน้ำ
ดิว : ออนเอมทีไรเจอนังนี่ทุกที555 แต่มันก้อม่ายค่อยคุย เวง!!
มานั่งนึกๆดู 1 ปีนี่ก้อผ่านพ้นไปเรวจังเนอะ
เหมืนเพิ่งได้มารุจักกัน
สนิทกาน
แต่พอนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา
และผ่านออกไป
ก้อน่าจะคุ้ม 1ปีเเระเนอะ
1 ปีที่มาอยู่ในรั้วเทา-แดงนี้
จากตอนแรกที่รุสึกเฉยๆ
จนถึงตอนนี้ความรุสึกเหล่านั้นมันเปลี่ยนไปนะ
มันกลับรักและหวงแหนสถาบัน
หวงแหนรัดสาด
อาจาน พี่น้องรัดสาด
เพื่อนในคณะเพื่อนต่างคณะ
เรื่องราวทั้งดีและร้ายที่ผ่านเข้ามา
จะเก็บและเรียนรู้จากมัน
ที่จิงต้องขอบคุนเรื่องราวเหล่านั้นที่มำให้เรา
ได้รุจักความเปนเพื่อน
รุจักโตมากขึ้น
แต่เจอบ่อยก้อม่ายเอานะคร้า
55555555555555555555555555
*แค่คิดถึงเทอ
อยู่ดีๆมองดาวมองฟ้าน้ำตาก็ไหล*
just be sister&brother
i'll keep e'thing between u&me
7 เเว๊น มิสมากมายนะ
* ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเปนเดกอยู่ได้มั้ย
ไม่ว่านานเท่าไหร่ก้อไม่เปลี่ยนไปได้รึเปล่า*
May 01 **true feeling**ปิดเทอมยังม่ายผ่านพ้นไปส้ากที
กรกมลหละเบื่อแสนเบื่อ
มันช่างว่างงง
และม่ายมีรัยทำอย่างรุนเเรง
หนังสือก้อม่ายต้องอ่าน
การบ้านก้อม่ายต้องลอก อิอิ
โทสับก้อม่ายมีให้คุย
เฮ้อออออออออออออออออออออออ
ช้านหละเกลียดอารมณ์ว่าง
อย่างงี้มากๆๆๆ
ค่อยยังชั่วโหน่ยที่ช่วงหลังๆมาเนี่ย
ได้ไปมอบ่อย
อย่างน้อยก้อไปเรียนกะแป้งทุกวันศุกร์
และก้อตอนนี้ไปทำงานรับน้อง
เร็วจังเนอะ
เหมือนๆเพิ่งเปนรุ่นน้องมาแปปเดียวเอง
ต่อไปก็จะมีคนมาไหว้ มาเรียกพี่แระ
ขอให้ๆน้องๆที่เข้ามา
เปนเดกดี
เข้ามาเพราะอยากเรียนที่นี่จิงๆด้วยเถอะ
ไม่ใช่เข้าเพราะเรียนกันว่างไปปีนึง
ส่วนน้องเทคของอิช้าน
จะเปนชายหรือหญิงก้อได้แหละ
ขอให้หน้าตาดีก้อพอ
555555
ล้อเล่นๆๆแอมม่ายชอบเดกอิอิ
เมื่อวันก่อนได้ไปดู me..myself มา
แร้วแอบประทับใจง่า
ถือว่าเปนหนังชั้นดี
โดยเฉพาะฉากอย่างงั้นๆๆๆ แฮะๆๆๆ
แทน..แทนยังรักอุ้มมั้ย
ทั้งๆที่ผมเปนอย่างนี้เนี่ยนะ(เปนเกย์)
ยังรักอุ้มมั้ย
รัก
โอ้ววววววววว
ทามมายในเรื่องถึงพระเอกจะเปนเกย์
เเต่ก้อยังดูแลนางเอกดี้ดี
ดีก่าผู้ชายบางคนอีกง่า
น่าคิดๆๆๆ
หรือจะต้องหาแฟนเปนเกย์
ม่ายนะคงม่ายเด
** ช่วยบอกได้มั้ยจิงๆเทอคิดเช่นรัย
มันคือความรักแบบไหนที่เทอต้องการ
ชั้นเปนได้เเค่เพื่อนเทอหรือมากกว่านั้น
และชั้นยังควรรอเทอทุกวันอีกมั้ย
ชั้นอยากจะขอให้เทอเหนจัย
เพราะว่าวั้นนี้มันทนไม่ไหว
ขอเทอได้มั้ย
ช่วยบอกกับชั้นที **
ขอความชัดเจนจงบังเกิดขึ้นกับชีวิตของข้าด้วยเถอะ
ขอร้องเหอะๆอย่ามายุ่งกะแอมได้ป่าว
ถ้าไม่ได้คิดจะชัดเจน แค่จะเล่นๆ
หรือคิดว่าแอมจะแทนใครได้อ่า
แอมว่าตอนแรกแอมก็อยู่ของแอมเฉยๆนะ
อย่าทำแบบนี้ได้ป่าวอยู่ๆก้อเข้ามา
พอทำให้แอมรุสึกดีดั้วแร้วคุนก้อเลิกชอบหรอ
เฮ้อออ ชีวิตอิช้านมันช่างสับสนจิงคร้าคุนขา
++ 7 แว๊นเจอกันๆ มิสนะ กินสเตกทุกวันที่เพชรกินมังโอเค๊
++ วันจันเที่ยงครึ่งๆพร้อมเงินเยอะๆนะเพื่อนรัดสาด หุหุหุ
++ ใกล้จะกินแกลบแร้น อิช้าน ใครสนใจรับเลี้ยงเชิญๆๆๆ
++ เค้ก chocolate เด๋วเอาไปให้ถ้าไม่ลืมนะ อิอิอิ
++ เรื่อยๆและเรื่อย
++ จะหยุดเรื่อยๆเมื่อคุนชัดเจน
++ แป้งแพททินั่มๆๆรอคอยๆๆ
April 03 ปิดเทอมอันแสนยาวนาน**ทัมมัยปิดเทอมมานนานจัง
รุสึกว่าม่ายมีรัยทัม
ขั้นรุนแรง
ตอนแรกกะว่าจะทัมตัววุ่นวาย
ลงเรียนซัมเม่อสัก 2 ตัว
แต่ก้อป่าว
กะว่าจะไปหาป้าที่ออสฯส้ากอาทิดนึง
สรุปได้ไป
2วัน งานแต่งงานพี่ชาย
* ร้ากกันนานๆนะค่ะ*
เพราะต้องกลับมาลงโทจิต
เสดแร้นมานก้อน่าเบื่อมากมายยยยย
กิน นอน
ม่ายมีรัยทัมง่า
หรืออาจจะมีแต่ขี้เกียจ
เมื่อวานไปดูนานะ 2 มาแระ
คนอย่างน้อยอ่า
โล่งมากกกกกกกกกกกกกกกกกก-มากที่สุด
เออใช่!!
เกรดเฉลี่ยออกแร้น
สงสัยเค้าจะรุกานโหมดดดแระ
อิช้านนี่ช้าก่าชาวบ้านเค้าเรื่อยเรย แฮะๆๆ
เกรดเทอมนี้ถ้าม่ายจำเปน
ก้อม่ายพูดถึงกานดีก่านะค่ะ
55555+++
ยังดีนะเนี่ยที่ยังถึง 3 แฮะๆๆๆ
แต่ก้อแอบหล่นลงมาจากเทอม1
ม่ายเปนรัยๆๆ
เราให้อภัยตัวเอง แฮะๆๆๆ
ก้อจิงปะหละถ้าเรายังไม่ให้อภัยตัวเองให้จะให้ อิอิ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเนื่องมาจากเราทัมเต็มที่แร้น
เฮ้อ!! ทัมมัยเปงคนมีสาระ
แอบภูมิใจ
555++นานๆที
เออๆๆ ดีใจกะแอมมี่ดั้วน้าๆๆๆ
เกรดผู้หญิงคนนี้ของเค้าสูงจิง
ให้ดาว 3 ดวง
อันเนื่องมาจากความว่างของกรกมลนะค่ะ
ก้อเรยไปดัดผมมาแร้น
พี่ที่ร้านก้อเชียร์ให้ทัมสีกานหย่ายเยย
แต่มิกล้าอิอิ
กลัวอุบาทก่าเดิม 555++
ป่าวหรอกแอมเปนคนเรียบร้อยกัวเปรี้ยวเกิ๊น
เรื่องของเรื่องคือกัวสีแรง
แบบเพื่อนสนิมแอมมี่อ่า แฮะๆๆๆ
แระด้วยความว่างของกรกมลเช่นเดิม
เรยกะว่าทุกวันศุกร์จะไปเรียน
ซัมเม่อ!!
กะแป้ง
แต่ทว่าได้ข่าวว่า
หยุด 2 ศุกร์เรยซะงั้น
เมื่อวานไปลงโทจิตฯมาแระ
เค้ารับ 40 คน
แต่เหนบอกว่ามีคนสมัครทั้งหมด 48 คน
ขอให้อาจานเค้ารับหมดเรยด้วยเถอะ
ดีนะเนี่ยที่ได้คนที่ 12
เปงตัวแทนแว๊นเรียนกาน 2 คน กะ ธรินทร
# จากคนๆนึงที่ไม่เคยคิดอารัย
จากไม่มีใจและไม่เคยพูดสักที
ไม่ค่อยสนิท
อย่างมากก้อแค่เปนพี่#
.......
จะไปตัดด้ายออกจากปากแระ
จะไปงานหนังสือแระ
ต้องพยายามหารัยทัมแระ
มานว่าง
เบื่อ
เซรง
ฟุ้งซ่าน
กิน
นอน
อ้วนนนนนนนนน
ช่วยชวนออกนอกบ้านที
อัยเค้ก!!!
มีเรื่องสำคันม๊าก มากจะบอก
ที่บอกให้ซื้อของขวัญ
มาให้จากที่นู่นอ่าซื้อแร้นนะ
แต่ดันซื้อเปงของกิน
แระมานก้ออร่อยมากมาย จนเกินก่าจะห้ามใจ
แระอีกนานมากมายก่าจะเจอแก
เพราะฉะนั้น
เสดแอมน้า 55555+++
invalid!!!!
คิดถึงแว๊น
คิดถึง pre3dz
คิดถึงเพื่อน shc 68
คิดถึงเพื่อน po7
คิดถึง pol sci pol sci hey!!!!
ช่วยชวนกานไปเที่ยวทีเห๊อะ
กรกมลหละ
รอคอยมากมาย
March 19 กลับจากค่ายแร้นนนนนไปค่ายมาตั้งอาทิดนึงแหนะ
ดำอย่างแรงกล้ามากมาย แดดองครักนี่สู้ดยอดๆ
วันแรก>>ก้อไปนั่งฟังคนที่เปงทั้งทหารอากาศ ทั้งนายแพทย์อ่า
ชื่อพงษ์ศักดิ์ม้างอ่า ที่ออกรายการทีวีบ่อยๆนั่นแหละๆๆ ตั้งแต่
8.00-เกือบๆ18.00 ได้ม้าง ง่วงอย่างรุนแรง มีให้ทำแผนชีวิตดั้ว555
วันที่สอง >> เปงกลุมแรกที่ไปจปร.เรยคร่า กรกมลผ่านมาได้ทุกได้
ดันมาจบตอนด่านสุดท้ายกระโดดพ้นแระนะแต่ดันเหยียบรัยลื่มมิรุ
ขาพลิกกกกกกกกกก ซะง้านนนนน
เจบมากมายอย่างรุนแรงง่า บวมดั้ว พอกินข้าวกลางวันเสดเค้าเรยพามาส่งที่มอก่อง
หลับสนิทเรยง่าตื่นมาอีกทีจะหกโมงเเระ แบบจะร้องไห้อ่า
ห้องพยาบาลอยู่ไกลมากมาย ทางแถวนั้นก้อไม่รุจักดี
โทสับก้อม่ายมีจะติดต่อเพื่อนยังงัย โชคดีพี่พยาบาลซึ่งมอไซค์มาส่ง
วันที่สาม>> เต้นแอโรบิคเช้าแร้วก้อนั่งฟังคนค้นคน หลับคร้าบบบบบบ
ต่อด้วยนันทนาการเต้นๆ ได้แต่นังดูเค้าต่อด้วยนั่งรถไปดูประปา
วันที่สี่ >> เต้นแอโรบิคเช้าเยน แร้วก้อฟังเรื่องบุคคลิคที่หอประชุมวิดวะ
สบายมากอ่าหลับอย่างสบาย 555 อยากให้ที่ห้องเรียนมีเก้าอี้เเบนี้มั่งอ่า
ส่วนตอนบ่ายก้อฟังพระเทศน์ แอมหลับอ่าแร้วเพื่อนข้างๆมันก้อหลับกัน
แต่มันดันตื่นก่อง นังแนตม่ายยอมปลุกแอมดั้วพระเรยพูดขึ้นมาซะง้าน
โคตรอายอ่าคนอย่างเยอะ แต่ก้อยังหลับต่อไป5555
วันที่ห้า>> ของเค้ามันจิงอ่ามีพวกโชว์สแตน+หรีด
แร้วก้อที่สำคันมีคอนเสริต์มันมากเต้นจนหายเจบขาอ่า
พอได้ยินเพลงนี่หายทันที 5555555
ค่ายนี้แอบมันม่ายได้น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้เท่าไหร่
ขอบคุนเพื่อนที่พละ+วิดวะ+วิทยาที่ทำมือเปงเก้าอี้
ให้นั่งตอนที่แอบขาพลิก
ขอบคุนคิวมากๆนะที่ให้ขี่คอ อย่างไกลอ่า
ขอบคุนไอ้น่านที่ให้ขี่คอขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
ถึงแม้มันจะบ่นตลอดทางว่าแอบหลักยังกะกระสอบทราย - - "
ขอบคุนบิ๊กที่ให้ขี่คอตอนลงจากลง
แบกได้อีกกก
ขอบคุนพี่ๆที่ช่วยเหลืออย่างเตมที่โดยเฉพาะ
พี่ต่าย โรมแรม กะ พี่มีรา บัญชี
ขอบคุนโฟมที่แวะเอาขนมมาให้ชอบๆๆของกินๆๆ
แร้วก้อช่วยพยุงดั้ว
ขอบคุงเเนตที่ช่วยตลอดเวลาที่อยู่บ้าน
ถึงแม้นายจะกวนเราตลอดเวลา 5555+++
ขอบคุนเพื่อนๆในบ้านที่คอยช่วยพยุง
ทั้งที่รัดสาดแร้วก้อเชคอื่นคณะอื่นดั้ว
จะบอกว่าเดกพละไม่ได้น่ากัวอย่างที่คิดนะ
ฮาๆก้อมี คอยช่วยตอนไปค่ายจปร.ดั้ว
จะบอกว่าวิดวะบ้านแอม
แมร่งกวนได้อีก
ไม่ได้แกล้งพันขาเว่ยมานเจบจิงๆ
เข้าใจม้ายยยย
สรุป: ค่ายนี้ก้อเดอ่านะ ถือว่าโอ
สมควรจัดต่อๆๆๆๆ
ได้เพื่อนต่างคณะถึงแม้จะไม่ได้มากมายหรือรุจัดหมด
ตอนแรกไปนี่แอบกัวอ่า
เมดเปนพละ 2 คนแหนะ
เเต่เค้าก้อโอเคนะเปงหญิงมีแฟนดั้ว
แร้วก้อมีแอมมี่กะไหมมานอนดั้ว
จะไปออสฯแระน้า
ไปงานแต่งงานพี่
ถ้าไม่เรียน summer กันจิงๆกะจะไปเที่ยว
หาหมุ่มออสแหละ 555
แต่กัวเกรดของอ.ศรีนครจะทำให้ม่ายได้ไปไหน
แอบกัวมากมายยย
เราไปอยู่นู่น
เค้าอยู่นี่
ใครจะลืมใครเด๋วรุ
มิสแว๊น
เจอกัน 22 นี้
24 ไปกานป่าว
ไปกินๆๆๆหมูกระทะ
ก่อนผ่าฟันคุดอีกซี่555555
March 07 after final,i feel so badได้กลับมาจับคอมสักที
การสอบผ่านพ้นไปแต่ผลมานเนี่ยเสะ
อิช้านเครียดดด
วันจันทร์ : สอบไทยภาษาพ่อภาษาแม่ก้อทัมมั่ยได้ตามเคย ฟังก้อ
ม่ายได้รุเรื่องเร้ยยยยย
วันอังคาร : สอบเสดสาด กะ อังกิด เสดสาดนี่นรกของแท้อารมมั่วมากมาย
ส่วนอังกิดเหมือนจะทัมได้นะ แต่พออกมาม่ายตรงกะเพื่อนเยอะอ่า
วันพุธ : สอบลิส ก้อพอทัมได้มั่งอ่า แต่ที่ดีคือสามาดลอกเพื่อนได้เนี่ยแหละ
วันศุกร์ : สอบโลจิกเขียนหมดเรยก้อเรื่อยๆอ่าม่ายรุว่าได้ป่าว แต่ม่ายอยากได้
ต่ำสุดบีอ่า เหอะๆๆ ช่างยากเยน
วันอังคาร : สอบปรัชญา อานนี้นี่ยิง่ก่านรกแบบทัมม่ายได้เรย ม่ายได้จัมชื่อหนังสือ
ดั้วว่าคำกล่าวนี้อยู่ในหนังสือเล่มใด จะบ้าตายออกมาแทบร้องไห้
วันพุธ : สอบจิตฯยากมากมายมานก้อเรื่อยๆอ่าม่ายรุว่าถูกป่าว แถมแป้งโทมา
แทบช็อคเรื่องกระดาษข้อสอบนั่นแหละ รุกันๆๆ
สวรรค์ได้โปรดเมตตาข้า
สูงสุดเอ ต่ำสุดซีบวก
นะค่ะๆๆๆ
ไม่อยากไปค่ายขั้นรุนแรง
ใครอยากไปนี่แอบนับถืออ่า ทัมมัยวะ
ม่ายอยากไปเว่ยยยย
แถม7คนโดนแยก 7 บ้านอีกกกก
ช้านหละเอือม
* ถ้าเทอยังคิดถึงเค้าที่จิงก้อมีแต่เค้าในใจ
ถ้าเทอยังลืมเค้าม่ายได้
ก้อม่ายเปนรัย
ถ้าเทออยากจำ
* ไม่ต้องคิดถึงช้านและขอให้รุว่าช้านเข้าใจ
** คนที่ทัมดีกะเราม่ายจัมเปนต้องมาชอบเราช่ายมั้ย--ช่าย
** คนที่คุยกะเราก้อเพียงเพราะเค้ายังม่ายเจอคนที่ใช่
แค่เพราะต้องการเพื่อนคุยช่ายมั้ย--ก้อออาจจะจิง
** ไม่อยากจะมั่นใจอารัย
** ไม่อยากต้องผิดหวังก้ออย่าหวังกะอารัยมากมาย
|
|
|||
|
|